"Οι απεργοί της κοκα κολα μποϊκοτάρουν και ροκάρουν"

Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2016

Δεν αξίζουν πάντα οι επιστροφές στη ζωή.

Της Γεωργίας Ανδριώτου.
Κάποιες επιστροφές είναι παρεξηγημένες. Ερμηνεύονται ως αδυναμία χαρακτήρα, ως ανασφάλεια και ως τυφλό συναίσθημα. Δε λέω, υπάρχουν και τέτοιες. Υπάρχουν, όμως, και κάποιες επιστροφές που κρύβουν μέσα τους μια άρνηση. Αρνείσαι να παραδεχτείς ότι δεν εκτίμησες σωστά πρόσωπα και καταστάσεις.  Αρνείσαι να παραδεχτείς ότι εμπιστεύτηκες τα κομμάτια σου σε λάθος χέρια. Αρνείσαι να παραδεχτείς ότι αγνόησες προκλητικά τα σημάδια κι αυτά σε εκδικήθηκαν.

Προσπαθείς να κάνεις τα δικά σου λάθη σωστά και να ξαναδείς τα λάθη του άλλου ως μικρά, μόνο και μόνο για να δικαιολογήσεις μια επιστροφή που, αν δεν στηριχτεί πάνω σε μια καινούρια βάση, είναι καταδικασμένη από χέρι. Το παλεύεις, όμως, γιατί θέλεις να αποδείξεις στον εαυτό σου πρώτα και μετά στους υπόλοιπους ότι αυτή η ζωή που επέλεξες και στην οποία έχεις επενδύσει δεν πήγε χαμένη.  Βαθιά μέσα σου, ωστόσο, ξέρεις. Ξέρεις τι νιώθεις. Είσαι ο μόνος που γνωρίζει τι είναι αυτό που σιγοκαίει στα σωθικά σου. Έρωτας; Πίκρα; Παράπονο; Οργή;
Είσαι ο μόνος που γνωρίζει και δεν αμφισβητεί πού θα πατήσει η επόμενη επιστροφή σου. Και πόσο γερό είναι το καινούριο σου θεμέλιο.
Το ποτάμι δε γυρίζει πίσω. Νόμος της φύσης. Και πολλές φορές εσύ προσπαθείς να πας αντίθετα στο ρεύμα του. Γαντζώνεσαι απ’ όπου βρεις για να αντισταθείς στη δύναμη όλων αυτών που σε απομακρύνουν,  γιατί νομίζεις πως αξίζουν εκείνα που άφησες πίσω. Μην παραμυθιάζεσαι.  Δε γυρνάς πίσω για τον άνθρωπο που σας χωρίζει πλέον μια κλειδωμένη πόρτα. Αυτός πορεύεται πια σε άλλο ρεύμα. Τον έχεις δει να απομακρύνεται, να χάνεται. Γυρνάς για τα κομμάτια του εαυτού σου που έχεις αφήσει πίσω. Για τα χρόνια σου που σκορπίστηκαν. Για τα συναισθήματά σου που δεν βρήκαν αντίκρισμα. Για τις πληγές σου που εμπιστεύτηκες. Για τα όνειρά σου που δεν πρόλαβες να ζήσεις. Γυρνάς για ν’ αναζητήσεις τον παλιό σου εαυτό. Αυτόν που εμπιστευόταν, που ονειρευόταν, που προσδοκούσε.
Ένα πράγμα θα σου πω και να το θυμάσαι. Η ζωή μπορεί να είναι ανατρεπτική κι απρόβλεπτη, είναι όμως και ανταποδοτική. Αυτά που έχασες, θα βρει τρόπο να στα γυρίσει πίσω. Δεν είναι σίγουρο ότι θα τα βρεις μόνος σου αν χαραμιστείς και πάλι σε μια ανώφελη, ίσως κι επώδυνη επιστροφή. Σταμάτα να αρνείσαι σε ένα παρόν που δεν έχει τίποτα πια να σου δώσει. Αποδέξου τη γυμνή αλήθεια της ζωής σου. Κι αυτή τη ζωή που σου χαρίστηκε, προσπάθησε να την πάρεις ξανά στα χέρια σου, αφήνοντας το παρελθόν εκεί που ανήκει. Σε ένα συρταράκι της καρδιάς σου για να σου θυμίζει τα όσα έζησες, αυτά που χάρηκες, εκείνα που στερήθηκες. Και προχώρα μπροστά.
Τα κλαδάκια και οι πέτρες γίνονται έρμαια του νερού. Εσύ είσαι άνθρωπος και δε σου ταιριάζει η λέξη «έρμαιο». Αυτό που σου ταιριάζει είναι μια ζωή τέτοια που να λες ότι αξίζει. Και οι επιστροφές δεν αξίζουν πάντα.

αναπνοές

Antigrafakias    


"Διάβαζε όχι για να αντιλέγεις, να αμφισβητείς, ν' αναιρείς, να διαψεύδεις και ανασκευάζεις, όχι για να πιστεύεις, και να τα παίρνεις όλα για αλήθεια, άλλα για να κρίνεις και να εκτιμάς σωστά την κατάσταση και να σκέφτεσαι σαν λογικός άνθρωπος".

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα των άρθρων.

Εμείς απλά τα δημοσιεύουμε και η αξιολόγησή τους επαφίεται στη κρίση του αναγνώστη.

Αποποιούμαστε κάθε νομικής ευθύνης για την ακρίβεια των γραφομένων σε άλλα ιστολόγια ή ιστοσελίδες

Βοηθήστε την προσπάθειά μας ...
Help Antigrafakias going on ...