"Οι απεργοί της κοκα κολα μποϊκοτάρουν και ροκάρουν"

Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

Κι αν κάποιοι σε πόνεσαν, το μέλλον είναι εκεί, έτοιμο να σε αποζημιώσει.

Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Είναι αυτή που θα σε εξιτάρει, θα σε κερδίσει, θα σου δώσει το έναυσμα και τη δύναμη να προχωρήσεις παρακάτω. Θα σε κάνει να θες με αγωνία να παρακολουθήσεις τη συνέχεια, να το δεις, να το ζήσεις! Όμως, ποιος είπε ότι το τέλος είναι λιγότερο σημαντικό; Ποιος είπε πως τα πάντα είναι αέναα χωρίς ημερομηνία λήξης;

 Κάποιος πάντα καθορίζει το τέλος. Σε ένα πρόγραμμα, οι συντελεστές του, σε μία σειρά, η σεναριογράφος της, σε ένα αναλώσιμο προϊόν, ο παραγωγός του, σε μία σχέση, ο ένας ή κι οι δύο συντελεστές της.
Ο χωρισμός είναι μια κατάσταση που –θέλοντας και μη– έχουν βιώσει όλοι στη ζωή τους. Κάποιοι πιο ανώδυνα, ενώ κάποιοι άλλοι με μεγαλύτερο πόνο. Σε κάποιες περιπτώσεις πιο ανώδυνα, ενώ σε κάποιες άλλες με μεγαλύτερο πόνο…
Εκείνος ο «άλλος» που ξαφνικά θέλεις να μετατρέψεις σε έναν άγνωστο, –δυστυχώς ή ευτυχώς– άγνωστος δεν πρόκειται να ξαναγίνει ποτέ. Ακόμα κι αν δε σας ενώνει τίποτα πια και θέλετε να απομακρυνθεί ο ένας εντελώς απ’ τη ζωή του άλλου σβήνοντας όλα τα ίχνη που εγκυμονούν τον κίνδυνο να σας θυμίσουν κάτι απ’ το παρελθόν.
Πάντα, όταν πέφτει η αυλαία, τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. Κι όχι κατ’ ανάγκη αρνητικά. Η θλίψη σου μπορεί να συνδυαστεί με την ελπίδα πως «τα καλύτερα είναι αυτά που ακόμα δεν έχουνε έρθει», ο θυμός και τα νεύρα σου με ανακούφιση της απαλλαγής από ένα πρόσωπο που ίσως δε σου άξιζε ή δεν του άξιζες.
Ο χωρισμός όμως είναι ένα απ’ τα στάδια στη ζωή ενδεικτικό του χαρακτήρα κάθε ανθρώπου. Ό,τι κι αν έγινε, ό,τι κι αν σου έκανε, όποια κι αν ήταν η αιτία χωρισμού, τώρα είναι ώρα να αναδείξεις περισσότερο από κάθε άλλη στιγμή την αξιοπρέπειά σου. Αντί να κυκλοφορείς εξαπολύοντας μύδρους για το πρόσωπό του, υπενθυμίζοντας σε όλους σου τους φίλους και γνωστούς πόσο ανάρμοστη ήταν η συμπεριφορά του απέναντί σου, σεβάσου. Όχι αυτόν/αυτήν, που πιθανότατα όντως να έχει εκτελέσει κατακόρυφη πτώση στα μάτια σου αλλά τον εαυτό σου. Τον εαυτό σου, μιας και το  άτομο αυτό ήταν –για μικρό ή μεγάλο χρονικό διάστημα– επιλογή σου.
Μία επιλογή που έκανες εσύ, που στήριξες μέχρι το τέλος της, ακόμα κι αν εκ των υστέρων αποδείχτηκε λανθασμένη. Χρόνος και στιγμές απ’ τη ζωή σου που αφιέρωσες στο συγκεκριμένο πρόσωπο. Δε νομίζεις πως είναι ειρωνεία να βγαίνεις και λες πως το ίδιο το άτομο που λίγες μέρες πριν εξύψωνες και πρόβαλες ως το είδωλό σου, θες να εξαφανιστεί απ’ τον πλανήτη; Συνοδεύοντας βεβαίως τη δήλωσή σου με μια σειρά από κοσμητικά επίθετα…
Οι άνθρωποι μετά το χωρισμό σου δείχνουν ένα διαφορετικό πρόσωπο. Αυτό είναι γεγονός. Ποιο είναι όμως το πραγματικό; Κρύβονταν όντως πίσω από ένα προσωπείο όσο καιρό συναναστρέφονταν μαζί σου; Στο σημείο αυτό υπάρχουν δύο απόψεις. Η πρώτη πως καθώς εσύ ήσουν κάτι ιδιαίτερο εκείνο το χρονικό διάστημα στη ζωή τους, τους «έβγαζες» έναν άλλο εαυτό. Η δεύτερη πως εσκεμμένα μετά το «τέλος» -κι ενώ εσύ όσο διάστημα ήσασταν μαζί έβλεπες τον πραγματικό τους εαυτό- αλλάζουν τη συμπεριφορά τους προκειμένου να τη διαφοροποιήσουν από την «τότε» συμπεριφορά. Και συχνά θέλουν να κάνουν την αντίθεση τόσο έντονη που μεταβαίνουν σε ένα επίπεδο απόλυτης τυπικότητας, που λες και πατάνε «delete» σβήνουν στο λεπτό όλες τις στιγμές που περάσατε μαζί.
Με μια δόση αλήθειας απ’ τους υποστηρικτές και των δύο ομάδων, κατέληξα σε μια τρίτη άποψη. Ίσως τελικά εσύ, όσο καιρό ήσασταν μαζί, τον έβλεπες διαφορετικά. Εθελοτυφλούσες, ερμήνευες πολλά πράγματα όχι όπως είναι, όχι όπως φαίνονται στον εξωτερικό παρατηρητή, αλλά όπως θα ήθελες εσύ να είναι. Τον δικαιολογούσες, έβρισκες πάντα μία εξήγηση στη συμπεριφορά του, ώστε να παραβλέπεις τα μειονεκτήματα του χαρακτήρα του. Ήταν βλέπεις «δικός σου», κι ως «δικό σου» έπρεπε να τον προστατέψεις μέσα στο μυαλό σου, να τον εξιδανικεύσεις.
Ο έρωτάς σου δε σε άφηνε να δεις ξεκάθαρα κι όταν η λογική το έκανε, κατάφερνε πάντα να την υπερκαλύπτει. Τώρα, λοιπόν, που δεν είναι πια ο «δικός σου», όχι, δεν άλλαξε χαρακτήρα. Ίσως είναι λίγο πιο επιδεκτικά σκληρός ή αδιάφορος μαζί σου. Κατά βάθος όμως είναι και θα παραμείνει ο ίδιος. Απλώς εσύ τον είχες συνηθίσει σε πιο γλυκιά βερσιόν που πλέον δεν μπορείς με τίποτα να συμβιβαστείς με τη νέα του συμπεριφορά.
Μην ψάχνεις σε όλα μια αιτία, ένα λόγο για τον οποίο γίνονται, μια εξήγηση για να κλείσεις την ιστορία μέσα στο κεφάλι σου. Κι όλα αυτά, γιατί η ζωή προχωράει. Κι ακόμα κι αν κάποιοι σε έχουν πονέσει, το μέλλον είναι εκεί, έτοιμο να σε αποζημιώσει για τη φθορά που σου προκάλεσε το παρελθόν…
Γράφει η Βασιλική Γουγούλα

 Πηγή

 Antigrafakias    


"Διάβαζε όχι για να αντιλέγεις, να αμφισβητείς, ν' αναιρείς, να διαψεύδεις και ανασκευάζεις, όχι για να πιστεύεις, και να τα παίρνεις όλα για αλήθεια, άλλα για να κρίνεις και να εκτιμάς σωστά την κατάσταση και να σκέφτεσαι σαν λογικός άνθρωπος".

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα των άρθρων.

Εμείς απλά τα δημοσιεύουμε και η αξιολόγησή τους επαφίεται στη κρίση του αναγνώστη.

Αποποιούμαστε κάθε νομικής ευθύνης για την ακρίβεια των γραφομένων σε άλλα ιστολόγια ή ιστοσελίδες

Βοηθήστε την προσπάθειά μας ...
Help Antigrafakias going on ...