"Προδότης..."

Κυριακή, 3 Σεπτεμβρίου 2017

Πριγκιπέσσες, χαλαρώστε λίγο και δείξτε έλεος!

Της Χριστίνας Ζαμπούνη.
Μια φορά κι έναν καιρό… ζούσαν κάτι βασίλισσες και κάτι πριγκίπισσες που δεν ήταν όμως τόσο ευτυχισμένες όσο λένε τα παραμύθια…

Οι βασίλισσες ζούσαν όλη τους τη ζωή στη σκιά του βασιλιά, κι οι πριγκιποπούλες με το φόβο μη βρεθεί μπροστά τους κάποιο παλικάρι «λαϊκό»,  το ερωτευτούν  και σαπίσουν φυλακισμένες απ’ τον βασιλιά πατέρα τους σε κάποιο κελί μέχρι να τον ξεχάσουν, ή αυτοκτονήσουν πίνοντας δηλητήριο αφού δε θα μπορούσαν ποτέ να παντρευτούν αυτόν που ερωτεύτηκαν καταδικασμένες σε μια ζωή δυστυχισμένη…
Παραμύθια!…
Σ’ αυτόν τον καιρό, (τον δικό μας ντε!) οι «πριγκίπισσες»  μεγαλώνουν ως μοναδικά πλάσματα απαράμιλλης ομορφιάς και με την πεποίθηση ότι το μόνο που τις αξίζει είναι να βρουν ένα  «βασιλόπουλο» ή στη χειρότερη έναν «πρίγκιπα»  που θα έρθει καλπάζοντας με τ’ άλογό του θα τις ερωτευτεί σφόδρα και θα τις προσφέρει μια ζωή παραμυθένια σαν κι αυτήν που ονειρεύονται από τότε που θυμούνται τον Υπέροχο (!) εαυτό τους!
Και μέσα σ’ όλον αυτό τον βασιλικο-πριγκιπικό αλαλαγμό είναι και κάτι «βάτραχοι» που ρομαντικά ελπίζουν να περισσέψει καμιά «πριγκίπισσα»  και γι’ αυτούς να τους φιλήσει και να τους μεταμορφώσει μαγικά σε «πρίγκιπες»!!
Και να ζήσουν αυτοί καλά…
Παραμύθιασμα!…
Καλά τα παραμύθια, αλλά, στην πραγματική ζωή γιόμισε ο τόπος από «πριγκίπισσες»  που σκονίζονται στο ράφι περιμένοντας… «βασιλόπουλα» φανατικούς εργένηδες, που δε θέλουν μπελάδες στο κεφάλι τους… και «πρίγκιπες»  που θέλουν να ξαναγίνουν «βάτραχοι»  και να γυρίσουν στη ξενοιασιά του βάλτου…
Ακόμη και σ’ αυτούς -τους πιο σκληροπυρηνικούς και «ψημένους» στους βάλτους,-  έπεσαν βαριές οι ευθύνες του «παλατιού»…
Άσε που δεν αντέχουν κιόλας, που οι «πριγκιπέσσες» πέταξαν τη μάσκα του γελαστού κοριτσιού και τα χείλη τους δεν στάζουν μέλι όπως όταν τους πρωτοφίλησαν…
Τα άλογα δε, την έκαναν με ελαφρά κι αυτοί (από)μειναν με τις «κολοκύθες» αραγμένες κι άχρηστες πια, ν’ αναζητούν τρόπους διαφυγής…
 Σας χαλάει ε;; Καλύτερο το παραμύθι, ή το παραμύθιασμα τελικά;
Πριγκιπέσσες, χαλαρώστε λίγο και δείξτε έλεος!
Μπορεί η μανούλα να σας μεγάλωσε σαν πραγματική «πριγκίπισσα»  παραμυθιάζοντάς σας πως αξίζετε μια ζωή πριγκηπική με όλα τα καλά στα πόδια σας χωρίς να ζορίζεστε για τίποτα, αφού θα φροντίζει για όλα ο «πρίγκιπας!»…αλλά η real life δεν είναι καθόλου παραμύθι…
Άσε που οι σύγχρονοι πρίγκιπες δεν έχουν τα κότσια να σας πάρουν καβάλα στ’ άλογο μαζί τους…
Φοβούνται μη τους κλέψετε τις εντυπώσεις με την ομορφιά και τη τσαχπινιά σας και έρθουν σε δεύτερη μοίρα…
Μα κοτζάμ πρίγκιπες δε το αντέχουν να μην είναι το κέντρο του ενδιαφέροντος (και της γης! μη σας πω…) γιατί κι οι δικές τους μάνες, τους φούσκωσαν τα μυαλά απ’ όταν γεννήθηκαν πως είναι πλάσματα μοναδικά!!
Αμ! τα ταλαίπωρα τα «βατραχάκια» που θέλατε να μεταμορφώσετε σε «πριγκιπόπουλα»  μ’ ένα φιλί;
Κι αφού το καταφέρατε, πάλι κάτι σας λείπει, κάτι σας χαλάει, κάτι δε σας αρέσει, λίγο που δεν είναι ο εαυτός τους, λίγο που δεν είναι μεγαλωμένα σαν πρίγκιπες!…λίγο που πνίγονται έξω απ’ τα νερά τους!… Μάνα βρε τα γέννησε κι αυτά! Λυπηθείτε τα!
Πάρτε το χαμπάρι… έτσι κανένας δε ζει καλά, ούτε εμείς καλύτερα!
Μανάδες, έχουμε  ευθύνη! Ας είμαστε πιο προσεχτικές!
Όλες αγαπάμε τα παιδιά μας και θέλουμε το καλύτερο γι’ αυτά, για όλες μας τα βλαστάρια μας είναι ξεχωριστά και θέλουμε να ενισχύσουμε την αυτοπεποίθησή τους!
Αυτό όμως δε σημαίνει πως θα πρέπει να τα μεγαλώνουμε φουσκώνοντας τα μυαλά τους με έπαρση και μεγαλομανία γιατί το πιο πιθανό είναι να μας απομείνουν αμανάτι και να δυστυχούν προσπαθώντας να σταθούν σ’ έναν κόσμο που δεν είναι πλασμένος για «πρίγκιπες»  και «πριγκιπέσσες», ούτε καν για «ονειροπόλους βατράχους» με «πριγκιπικές» προδιαγραφές,  όπως τους παραμυθιάσαμε!
Και καλά όταν είναι μικρά…χρειάζονται και το παραμύθι τους, δε λέω…
Μεγαλώνοντας όμως μάλλον κακό τους κάνει και είναι σκόπιμο και αναγκαίο να βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους και στην κανονική τους διάσταση σπάζοντας τη γυάλα εγκαίρως, προς αποφυγήν δυσάρεστων καταστάσεων και μεγάλων απογοητεύσεων…
Μπας και ζήσουμε εμείς καλά κι αυτά Καλύτερα!…
Υ.Γ.
Ευχαριστώ τη μαμά μου που με μεγάλωσε σαν «κοινή θνητή» κι ελπίζω και τα παιδιά μου να μ’ ευχαριστούν σε λίγα χρόνια για τον ίδιο λόγο!

Πηγή

 Antigrafakias    


"Διάβαζε όχι για να αντιλέγεις, να αμφισβητείς, ν' αναιρείς, να διαψεύδεις και ανασκευάζεις, όχι για να πιστεύεις, και να τα παίρνεις όλα για αλήθεια, άλλα για να κρίνεις και να εκτιμάς σωστά την κατάσταση και να σκέφτεσαι σαν λογικός άνθρωπος".

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα των άρθρων.

Εμείς απλά τα δημοσιεύουμε και η αξιολόγησή τους επαφίεται στη κρίση του αναγνώστη.

Αποποιούμαστε κάθε νομικής ευθύνης για την ακρίβεια των γραφομένων σε άλλα ιστολόγια ή ιστοσελίδες